Home » , » 9+1 λουκέτα στα χρόνια της κρίσης

9+1 λουκέτα στα χρόνια της κρίσης

Written By Dimitris Kalidis on Τετάρτη, 20 Απριλίου 2016 | 5:54 μ.μ.

Σε καθεστώς πλήρους κατάρρευσης βρίσκονται η αγορά λιανεμπορίου και η ελληνική βιομηχανία, καθώς άλλοτε κραταιοί όμιλοι έχουν αναγκαστεί να βάλουν «λουκέτο», αδυνατώντας να ανταποκριθούν στις νέες συνθήκες που δημιούργησε η οικονομική κρίση.


Η περίπτωση της Ηλεκτρονικής, της οποίας η πτώχευση επιταχύνθηκε λόγω και των capital controls, έρχεται να προστεθεί σε μια μακρά αλυσίδων εταιρικών χρεοκοπιών που έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια.

Το zougla.gr παρουσιάζει ορισμένα μόνο από τα «λουκέτα» που έχουν βάλει μερικές από τις κάποτε μεγαλύτερες ελληνικές εταιρείες.

Στα κεντρικά γραφεία της «Ηλεκτρονικής» στο Περιστέρι βρέθηκαν εργαζόμενοι, διαμαρτυρόμενοι για το ξαφνικό «λουκέτο» στην εταιρεία.


Οι 450 υπάλληλοι ενημερώθηκαν κατά τη συνέλευσή τους από εργατολόγους για τις επόμενες κινήσεις τους και για το πώς θα καταφέρουν να καταγγελθούν οι συμβάσεις τους, ώστε να γραφτούν στο ταμείο ανεργίας του ΟΑΕΔ. 






ΙΜΑΣ

Τον περασμένο Μάρτιο η ιστορική βιομηχανία «ΙΜΑΣ Α.Ε.», έπειτα από 44 χρόνια λειτουργία, οδηγήθηκε σε διακοπή της παραγωγικής της δραστηριότητας, ύστερα από απόφαση της ιδιοκτήτριας εταιρείας, του γερμανικού ομίλου ContiTech, που μεταξύ άλλων παράγει τα γνωστά ελαστικά Continental.

Οι επικεφαλής του ομίλου γνωστοποίησαν στις αρχές της άνοιξης με επιστολή τους στους 138 εργαζομένους της βιομηχανίας παραγωγής μεταφορικών ταινιών την απόφασή τους να διακόψουν τη λειτουργία της μονάδας και να προχωρήσουν σε λύση των συμβάσεων εργασίας. Η εξέλιξη αυτή ήρθε έπειτα από πολύμηνες διαπραγματεύσεις μεταξύ της διοίκησης και των εργαζομένων της ContiTech ΙΜΑΣ Α.Ε. προκειμένου να υπογραφεί νέα επιχειρησιακή σύμβαση εργασίας, οι οποίες, ωστόσο, δεν είχαν καταλήξει σε συμφωνία.

Ιδρύθηκε το 1972 στον Βόλο και για περισσότερα από 40 χρόνια παρήγαγε ελαστικές μεταφορικές ταινίες με συρματόσχοινα, ταινίες με λινά, ελαστικές επενδύσεις τροχαλίας και υλικά συγκολλήσεως. Με αλλεπάλληλες επενδύσεις πολλαπλασίασε το δυναμικό της και το 2007 έγινε η προσθήκη μιας επιπλέον γραμμής παραγωγής, ενώ ξεκίνησαν εξαγωγές κυρίως σε Αυστραλία, ΗΠΑ, Τουρκία και ασιατικές αγορές.


Χαλυβουργία Ελλάδας

Ο χορός των «λουκέτων» περιλαμβάνει και το εργοστάσιο της Χαλυβουργίας Ελλάδος στην Ελευσίνα, της οικογένειας Μάνεση, που παρέμενε κλειστό από το 2011, ωστόσο η οριστική απόφαση ελήφθη το 2014. Το πλήγμα για τον συγκεκριμένο κλάδο, που υπέστη σοβαρές ζημιές λόγω της κατάρρευσης της οικοδομής, επιβεβαιώνεται και από το λουκέτο της Χαλυβουργικής της οικογένειας Αγγελόπουλων. Η αιτία πίσω από την κατάρρευση των δύο παραδοσιακών εταιρειών είναι κοινή: η καταβαράθρωση της εγχώριας ζήτησης για χάλυβα εξαιτίας της ανυπαρξίας κατασκευαστικής δραστηριότητας (ιδιωτικής και δημόσιας) και η ελαχιστοποίηση των εξαγωγών, που θα μπορούσαν να συντηρήσουν τη λειτουργία των εργοστασίων, λόγω του υψηλού ενεργειακού κόστους.


Softex

Το «λουκέτο» της Softex τον Μάρτιο ήταν το φυσικό επακόλουθο για μια εταιρεία η οποία αντιμετώπισε σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Η πυρκαγιά που ξέσπασε στις εγκαταστάσεις της βιομηχανίας το καλοκαίρι του 2015 αποτέλεσε την αρχή του τέλους, καθώς ήταν ένα γεγονός που ήρθε σε μια ούτως ή άλλως δύσκολη συγκυρία αλλεπάλληλων ζημιογόνων χρήσεων. Κάποιοι μιλούν για προειλημμένη απόφαση της ιταλικής ιδιοκτησίας της Bolton Group.

Παρά τις περί του αντιθέτου εικασίες, οι συνασφαλίστριες εταιρείες (Generali Hellas, HDI Gerling, Interamerican, ΑΤΕ) ανακοίνωσαν ότι κατέβαλαν σε εύλογο χρόνο (τον Δεκέμβριο) την αποζημίωση, η οποία, σύμφωνα με πληροφορίες, έφτασε τα 8,5 εκατ. ευρώ. Και παρότι στην τριμερή συνάντηση που είχε πραγματοποιηθεί το υπουργείο διεμήνυσε ότι δεν θα δεχτεί το κλείσιμο του εργοστασίου, η ιταλική εταιρεία επέμεινε στην απόφασή της, η οποία χαρακτηρίζεται αμετάκλητη από τη διοίκηση της Softex.

Η εταιρεία, που δημιουργήθηκε από τον Κωνσταντίνο Κεφάλα το 1937 και μεσουράνησε μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '80 όχι μόνο στην αγορά tissue, αλλά και στο δημοσιογραφικό χαρτί, βρέθηκε εκτεθειμένη εξαιτίας του υψηλού δανεισμού, όταν αυτός έγινε άμεσα απαιτητός το 1984, με αποτέλεσμα η επιχείρηση να περάσει στο Δημόσιο και στον ΟΑΕ.

Πραγματοποιήθηκε σήμερα στο Υπουργείο Εργασίας, παρουσία του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου, τριμερής συνάντηση με τους εργαζόμενους και τη διοίκηση της Softex με θέμα την απόφαση της μητρικής εταιρείας να κλείσει οριστικά την Αθηναϊκή Χαρτοποιία ΑΕ.

Το Υπουργείο Εργασίας και οι εργαζόμενοι για μια ακόμα φορά ζήτησαν την αναθεώρηση αυτής της απόφασης και την επαναλειτουργία του εργοστασίου. Το αίτημα αυτό απορρίφθηκε από τους εκπροσώπους της εταιρείας οι οποίοι ανακοίνωσαν ότι η μητρική εταιρεία διακόπτει οριστικά την παραγωγική λειτουργία στο αντικείμενο παραγωγής χαρτιού.

Το Υπουργείο Εργασίας ανακοίνωσε σε όλους ότι βρίσκεται σε διαδικασία επεξεργασίας εναλλακτικών λύσεων για την επαναλειτουργία του εργοστασίου, η οποία θα ανακοινωθεί σύντομα.


Sprider

Τα προβλήματα για την εταιρεία ένδυσης και υπόδησης ξεκίνησαν το 2009, επιδεινώθηκαν με την πυρκαγιά στις εγκαταστάσεις της και... έλαβαν τέλος με την υπαγωγή της επιχείρησης σε καθεστώς πτώχευσης τον Ιανουάριο του 2014.

Τότε η Δικαιοσύνη έκανε δεκτή την αίτηση πτώχευσης λόγω και του ότι η Sprider χρωστούσε συνολικά 95,5 εκατ. ευρώ σε τρίτους (Δημόσιο, προμηθευτές κ.τ.λ.), έχοντας περιέλθει σε μόνιμη ταμειακή δυσχέρεια. Τα καταστήματα της εταιρείας (54 στην Ελλάδα και 7 στο εξωτερικό) έκλεισαν οριστικά την 1η Οκτωβρίου 2013, οπότε και 887 εργαζόμενοι οδηγήθηκαν στο ταμείο ανεργίας.

Οι τίτλοι τέλους πέφτουν οριστικά για τη Sprider ύστερα από την υπʼαριθ. 25822 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με την οποία η αλυσίδα ένδυσης και υπόδησης τίθεται σε καθεστώς πτώχευσης. Ουσιαστικά, το δικαστήριο έκανε δεκτό το αίτημα προμηθευτή της εταιρείας για κήρυξη σε κατάσταση πτώχευσης της Sprider που έχει μεταφέρει την έδρα της στη Θεσσαλονίκη.

Πλέον, βάσει της δικαστικής απόφασης, οι πιστωτές της Sprider θα μπορούν να κινηθούν δικαστικά εναντίον της με στόχο να διεκδικήσουν τα «φέσια» που τους έχει αφήσει. Το μόνο «όπλο» της διοίκησης της εταιρείας, περιορισμένης αποτελεσματικότητας ωστόσο, όπως αναφέρουν πηγές, είναι η άσκηση έφεσης κατά της απόφασης του δικαστηρίου.

H «μεγαλύτερη ελληνική πολυεθνική αλυσίδα οικονομικής μόδας», όπως αναφερόταν στα δελτία τύπου, κατέρρευσε σαν «χάρτινος πύργος» μέσα σε μερικούς μήνες. Η Sprider ξεκίνησε με ένα κατάστημα λιανικής το 1992 και στο απόγειο της έφτασε να μετρά περισσότερα από 110 καταστήματα.

Την 1η Οκτωβρίου 2013, ανακοίνωσε ότι διακόπτει την λειτουργία των 45 εναπομεινάντων καταστημάτων, οδηγώντας στο ταμείο ανεργίας περίπου 900 εργαζομένους από τους συνολικά 2.000 που απασχολούσε μέχρι την έλευση της κρίσης, το 2009.


Η αρχή του τέλους

Η αποθήκη στην Ανθούσα μετά την πυρκαγιά
Η αποθήκη στην Ανθούσα μετά την πυρκαγιά
Ο υπερδανεισμός υπήρξε η βασική αιτία που οδήγησε στην κατάρρευση. Η Sprider υπολογίζεται ότι οφείλει περίπου 96 εκατ. ευρώ από τα οποία περίπου 60 εκατ. ευρώ είναι τραπεζικός δανεισμός. Μάλιστα, σύμφωνα με τους πιο πρόσφατους ισολογισμούς, τα ίδια κεφάλαια της εταιρείας ήταν αρνητικά κατά 43 εκατ. ευρώ, ενώ από το 2009 η Sprider εμφάνιζε αλματωδώς ζημιές, οι οποίες συνολικά διαμορφώθηκαν τα 100 εκατ. ευρώ τα τελευταία χρόνια.

Ωστόσο, το γεγονός που επιτάχυνε την κατρακύλα της εταιρείας ήταν η πυρκαγιά που ξέσπασε τον Φεβρουάριο του 2012 στις αποθήκες στην Ανθούσα.

Τα πρώην μέλη του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας, οι αδερφοί Σάββας και Αθανάσιος Χατζηϊωάννου είχαν κριθεί από τη δικαιοσύνη ως οι ηθικοί αυτουργοί της μεγάλης πυρκαγιάς, με στόχο την είσπραξη της ασφάλειας ύψους 16 εκατ. ευρώ. Η άρση του τηλεφωνικού απορρήτου και οι έρευνες είχαν δείξει τότε ότι οι εμπλεκόμενοι, που κατά την ανάκρισή τους είχαν υποπέσει σε αντιφάσεις, κινούνταν στην περιοχή τις ώρες της μεγάλης πυρκαγιάς.

Η αποτυχία ένταξης στο άρθρο 99, όπως έγινε γνωστό τον περασμένο Απρίλιο, στέρησε την μοναδική, ίσως, «ασπίδα προστασίας» από τη Sprider, της οποίας οι επικεφαλής διατείνονταν ότι θα ρευστοποιήσουν την ακίνητη περιουσία για να αποζημιωθούν οι υπάλληλοι. Ωστόσο, η ακίνητη περιουσία της εταιρείας είχε υποθηκευθεί στις τράπεζες.

Η ελληνική «Zara»

Ο Σάκης Χατζηιωάννου με τον Σάκη Ρουβά
Ο Σάκης Χατζηιωάννου με τον Σάκη Ρουβά
«Εάν κλείσει η Sprider να ξέρετε ότι αυτή θα είναι η τελευταία εταιρεία που θα έχει μείνει στην Ελλάδα» είχε σημειώσει χαρακτηριστικά το 2010 ο Σάκης Χατζηιωάννου, πρόεδρος της Sprider, στο περιθώριο του λανσαρίσματος της Sakis Rouvas Collection, της σειράς που είχε σχεδιάσει ειδικά για την αλυσίδα ο Σάκης Ρουβάς.

Η Sprider ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη ελληνική εταιρεία μετά την ελληνική θυγατρική της Zara, ενώ δραστηριοποιούνταν σε έξι χώρες. Μέχρι τον Αύγουστο του 2013, κατέβασε ρολά σε 34 υποκαταστήματα στην Ελλάδα, ενώ αποσύρθηκε από τις αγορές της Ρουμανίας και της Κύπρου. Αυτό όταν το 2011, λειτουργούσε 114 καταστήματα από τα οποία 88 βρίσκονταν στην Ελλάδα και 26 στα υπόλοιπα Βαλκάνια.

Ο Σάκης Χατζηιωάννου υπήρξε ο επιχειρηματίας που ξεκίνησε από το μηδέν και γιγαντώθηκε την εποχή της φούσκας του χρηματιστηρίου και του εύκολου δανεισμού. Μάλιστα, η χρηματιστηριακή αξία της Hatzioannou Holdings είχε φτάσει να αγγίζει το 1 δισ. ευρώ.

Ποια είναι τα αδέρφια Χατζηιωάννου

Οι Σάκης και Σάββας Χατζηιωάννου κατάγονταν από μία φτωχική οικογένεια των Δωρόθεου και Άννας Χατζηιωάννου που το 1950 εγκατέλειψαν την Κοζάνη για να μεταναστεύσουν στη Γερμανία. Ύστερα από περίπου 10 χρόνια εργασίας στη Γερμανία, επέστρεψαν στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα, όπου ίδρυσαν μία μικρή βιοτεχνία ένδυσης. Μέσα της δεκαετίας του 1980, δημιούργησαν το πρώτο εργοστάσιο στη Ξάνθη και η μικρή βιοτεχνία θα μετεξελιχθεί στη Sprider που μεσουρανούσε στο ελληνικό επιχειρείν από τις αρχές του 1990 και πτώχευσε λίγο πριν από την εκπνοή του 2013.

Neoset

Mια από τις πιο πετυχημένες βιομηχανίες επίπλων, που είχε καταφέρει να κυριαρχήσει στην ελληνική αγορά, η Neoset, δεν μπόρεσε να αντεπεξέλθει στον ισχυρό ανταγωνισμό και οδηγήθηκε σε πτώχευση τον Μάρτιο του 2014. Είχε προηγηθεί η κατάσχεση του οικοπέδου του εργοστασίου στο Βασιλικό Εύβοιας το 2013, το οποίο είχε σταματήσει να λειτουργεί την ίδια χρονιά.

Τα τεράστια προβλήματα της αγοράς επίπλου και οι υψηλές υποχρεώσεις είχαν οδήγησαν τη γνωστή εταιρεία στην αίτηση ένταξης στο άρθρο 99. Η αίτηση όμως, αυτή απορρίφθηκε με αποτέλεσμα η πτώχευση να υπήρξε μονόδρομος για την εταιρεία που εμφάνιζε ζημιές 53,1 εκατ. ευρώ.

Με τη Neoset, ύστερα από 30 χρόνια συνεχούς δραστηριότητας, να έχει τεθεί σε καθεστώς πτώχευσης, το zougla.gr αποκαλύπτει γιατί η Δικαιοσύνη αποφάσισε να «κατεβάσει τον διακόπτη» της ιστορικής επιπλοβιομηχανίας.

Όπως σχολιάζουν παράγοντες της αγοράς, πρόκειται για αναμενόμενη εξέλιξη, καθώς η εταιρεία είχε προχωρήσει σε στάση πληρωμών από το 2012, όταν υπέβαλε αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99 του πτωχευτικού δικαίου.

Στο σφυρί η περιουσία της Neoset

Σύμφωνα με τα όσα κοινοποιούνται στην απόφαση πτώχευσης της Neoset, η επιπλοβιομηχανία είχε σταματήσει να ικανοποιεί τις υποχρεώσεις της προς εργαζομένους, πιστωτές και προμηθευτές, ενώ το εργοστάσιό της κατασχέθηκε πριν από έναν χρόνο.

Τα γεγονότα αυτά επιτάχυναν την κατάρρευση, καθώς οδήγησαν 80 εργαζόμενους της εταιρείας, μέλη του σωματείου εργατοϋπαλλήλων Neoset Βασιλικού Χαλκίδας, και πιστώτρια εταιρεία να υποβάλουν αίτηση πτώχευσης.

Το σκεπτικό της συγκεκριμένης κίνησης ήταν ότι, αφού η Neoset έπαψε να πληρώνει τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις της «κατά τρόπο γενικό και μόνιμο», μέσω της πτώχευσής της θα βγουν στο σφυρί περιουσιακά στοιχεία της με στόχο την αποπληρωμή των οφειλών της.

Μεγάλα χρέη

Συγκεκριμένα, οι 80 εργαζόμενοι του σωματείου Χαλκίδας παραμένουν απλήρωτοι από τον Σεπτέμβριο του 2012, με τις οφειλόμενες αποδοχές μόνο για το διάστημα Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος του 2012 και τον μήνα Ιανουάριο του 2013 να ανέρχονται σε 359,1 χιλιάδες ευρώ (βάσει απόφασης ασφαλιστικών μέτρων που πήραν οι 80 εργαζόμενοι).

Επίσης, σε 32 ακόμη εργαζομένους η εταιρεία οφείλει 148,3 χιλιάδες ευρώ, ενώ οι υποχρεώσεις προς το σύνολο των εργαζομένων υπολογίζεται ότι αγγίζουν -εάν δεν ξεπερνούν- το 1 εκατ. ευρώ λόγω αποδοχών υπερημερίας, αποζημιώσεων κτλ.

Η εταιρεία χρωστάει ακόμη:

- 6,2 εκατ. ευρώ στην πιστώτρια εταιρεία (που ζήτησε την πτώχευσή της)

- 5,5 εκατ. σε προμηθευτές

- 4,6 εκατ. σε τρίτους από την έκδοση επιταγών και γραμματίων

- 11,8 εκατ. σε τράπεζες

- 1,9 εκατ. σε πιστωτές

- 472,1 χιλιάδες ευρώ στην εφορία και

- 3,2 εκατ. ευρώ στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ.

Σχετικά με τα χρέη προς το Δημόσιο, η εταιρεία έχει προχωρήσει σε διακανονισμό με τη ΔΟΥ ΦΑΕ Αθηνών, άλλα όχι με το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, στο οποίο έχει υποβάλει αίτηση για ρύθμιση οφειλών.

Δεν μπορεί να σωθεί

Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών έκανε δεκτή την αίτηση πτώχευσης, θεωρώντας ότι η μη πληρωμή των ληξιπρόθεσμων χρεών της δεν οφείλεται σε πρόσκαιρη ταμειακή δυσχέρεια ή έστω σε παροδική διαταραχή του ρυθμού των πληρωμών της.

Αντιθέτως, οφείλεται στο γεγονός ότι αυτή έχει περιέλθει σε μόνιμη και γενική αδυναμία να αντιμετωπίσει τις ληξιπρόθεσμες χρηματικές υποχρεώσεις της, με αποτέλεσμα να κλονισθεί ανεπανόρθωτα η εμπορική πίστη της και να παύσει τις πληρωμές από την 17/6/2013, όπως επισημαίνεται στην απόφαση πτώχευσης.

Αυτή, εξάλλου, υπήρξε η αιτία που το δικαστήριο είχε απορρίψει και την αίτηση υπαγωγής της εταιρείας στο άρθρο 99.

Shelman

Tο 2014 πτώχευσε και η Shelman, η οποία υπήρξε στην ακμή της η μεγαλύτερη βιομηχανία παραγωγής ξύλου στα Βαλκάνια. Το εργοστάσιο της Χαλκίδας έκλεισε τον Φεβρουάριο του 2013. Ωστόσο, η κρίση στον κλάδο της ξυλείας, σε συνδυασμό με κινήσεις εξαγορών που δεν απέδωσαν καρπούς, και οι υψηλές μισθολογικές και λειτουργικές δαπάνες έφεραν εκτίναξη των ζημιών, με τη διοίκηση να μην μπορεί τελικά να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της.

Είναι χαρακτηριστικό ότι τα προϊόντα απομίμησης ξύλου -οι εισαγωγές τους εκτοξεύτηκαν τα τελευταία έξι χρόνια- και η αυξανόμενη κυριαρχία του αλουμινίου οδήγησαν τον όμιλο στο να μειώσει σημαντικά τις τιμές, παρότι το κόστος παραγωγής αυξήθηκε, γεγονός που προκάλεσε συσσωρευμένες ζημιές και υψηλά χρέη.

Fokas

Ο ασκός του Αιόλου για την εταιρεία -της οποίας ο, γεννηθείς το 1925, πρόεδρος Λέανδρος Φωκάς ξεκίνησε ως μικροπωλητής στη Θεσσαλονίκη- άνοιξε το 2010, με τον ισολογισμό να εμφανίζει σοβαρές ζημιές.
Tο 2010 η Fokas πραγματοποίησε πωλήσεις της τάξεως των 70 εκατ. ευρώ, οι οποίες είχαν κόστος 42,5 εκατ. ευρώ. Το κόστος, δηλαδή, αντιπροσώπευε ποσοστό άνω του 60% του κύκλου εργασιών. Τα υψηλά αυτά έξοδα, το μεγάλo κόστoς διοικητικής λειτουργίας και η αύξηση των υποχρεώσεων, όπως προκύπτει από τις δημοσιοποιημένες λογιστικές καταστάσεις, σε συνδυασμό με τη ραγδαία πτώση των πωλήσεων από το 2010, οδήγησαν σε ζημιές τη Fokas.

Το 2008 η αλυσίδα διέθετε οκτώ πολυκαταστήματα σε όλη τη χώρα και ένα «στοκατζίδικο» στην Αθήνα, και απασχολούσε 1.500 άτομα.

Την πτώχευση της εταιρείας ένδυσης και υπόδησης Fokas αποφάσισε το Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης με την απόφαση 4668/14. Ουσιαστικά η δικαιοσύνη έκανε δεκτό το αίτημα πιστωτή της εταιρείας που ζητούσε να πτωχεύσει η Fokas για να εισπράξει χρέη της τάξης των 40.000 ευρώ.

Η απόφαση πτώχευσης θα οδηγήσει στον πλειστηριασμό περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας και συγκεκριμένα των:

-κέντρου logistics, συνολικού εμβαδού 12.600 τ.μ., στην περιοχή του Ωραιοκάστρου στα Δυτικά της Θεσσαλονίκης, το οποίο στεγάζει τις υποστηρικτικές λειτουργίες και την κεντρική διοίκηση,

-κτηρίου αποθήκης στην περιοχή Φοίνικας, στα ανατολικά της πόλης της Θεσσαλονίκης, συνολικού εμβαδού 2.316 τ.μ.

-πάγιων στοιχείων και

-αποθεμάτων (ρουχισμός, υφάσματα κτλ).

Στιγμιότυπο από παλαιότερη διαμαρτυρία εργαζομένων στη Θεσσαλονίκη
Στιγμιότυπο από παλαιότερη διαμαρτυρία εργαζομένων στη Θεσσαλονίκη


Από τα πρώτα λουκέτα που μπήκαν ήταν στην Τσιμισκή
Από τα πρώτα λουκέτα που μπήκαν ήταν στην Τσιμισκή


Άλλαξε χέρια και η «ναυαρχίδα» στο Σύνταγμα
Τους τελευταίους μήνες, η εταιρεία είχε βάλει «λουκέτο» στο σύνολο των καταστημάτων της, με τη «ναυαρχίδα» της, στην οδό Ερμού στο Σύνταγμα να έχει αγοραστεί προς 5,9 εκατ. ευρώ από την Εθνική Πανγαία. Η τελευταία είχε προκηρύξει διαγωνισμό για την αναζήτηση ενοικιαστών για την εκμίσθωση του καταστήματος στο πλαίσιο του οποίου εμφανίστηκαν συνολικά 16 ενδιαφερόμενοι.

Έτσι, σύντομα το νεοκλασικό της Fokas στην οδό Ερμού αναμένεται να ξαναλειτουργήσει.


Πόσα χρωστάει

Ο 89χρονος Λέανδρος Φωκάς

Ο 89χρονος Λέανδρος Φωκάς
Η εταιρεία από τις 31/8/2012, όπως σημειώνεται, παρουσίαζε χρέη προς τράπεζες ύψους 32,8 εκατ. ευρώ, προμηθευτές περίπου 15 εκατ. ευρώ, δημόσιο 4,8 εκατ. ευρώ και προσωπικό 1,2 εκατ. ευρώ. Η «Φωκάς» έχει προχωρήσει σε στάση πληρωμών από τον Αύγουστο του 2012, οπότε συνολικά οι υποχρεώσεις της εταιρείας διαμορφώνονταν στα 66,2 εκατ. ευρώ (ποσό στο οποίο συμπεριλαμβάνονται τα παραπάνω ποσά). Βέβαια, το ποσό αυτό υπολογίζεται ότι σήμερα είναι κατά πολύ μεγαλύτερο, αφού έχει μεσολαβήσει μεγάλος αριθμός μηνών κατά τους οποίους οι εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι.

Οι ζημιές αυτές, σε συνδυασμό με τα υψηλά έξοδα παραγωγής, το υψηλό κόστος διοικητικής λειτουργίας, την αύξηση των υποχρεώσεων, όπως φαίνεται στις οικονομικές καταστάσεις της «Φωκάς», και την σταδιακή πτώση των πωλήσεων από το 2010, οδήγησαν ενισχύθηκαν με αλματώδεις ρυθμούς.

Έτσι, από οκτώ πολυκαταστήματα σε όλη τη χώρα και ένα «στοκατζίδικο» στην Αθήνα που διέθετε η αλυσίδα το 2008, απασχολώντας 1.500, σήμερα όλα τα παραρτήματα της Φωκάς έχουν βάλει λουκέτο.


Από το 1936

Η Βασιλική Φωκά
Η Βασιλική Φωκά
Η «Φωκάς» είναι η μετεξέλιξη της εταιρείας ενδυμάτων Βεργόπουλος που ίδρυσαν το 1936 τα τρία αδέρφια Απόστολος, Λέανδρος και Οδυσσέας Φωκάς. Το 1958 η εταιρεία μετονομάστηκε σε Φωκάς, ενώ το 1978 εγκαινιάστηκε το πολυκατάστημα 7.500 τ.μ. στην οδό Τσιμισκή.

Το 1990 η Φωκάς συνέχισε να επεκτείνεται, στα μέσα της δεκαετίας προχώρησε σε συμφωνία με την Esprit και τέλη 1990 - αρχές 2000 ο όμιλος σχεδίαζε την είσοδό του στο Χρηματιστήριο.

Στη δεύτερη «γενιά» διακυβέρνησης της εταιρείας, στρατηγικό ρόλο διαδραματίζει η Βασιλική Φωκά και τα αδέρφια της Μαρία, Πόλυ και Ανέστης.

Η κυρία Φωκά υπήρξε πρώην σύζυγος του Αστέριου Οικονομίδη, επικεφαλής της -απέτυχε να ενταχθεί στο άρθρο 99 τον Δεκέμβριο 2011- Arcon Constructions που βρίσκεται προφυλακισμένος στις φυλακές Κορυδαλλού, καθώς φέρεται να εμπλέκεται στο σκάνδαλο των υποβρυχίων.

On Telecoms

Τον Δεκέμβριο του 2015 πτώχευσε και η On Telecoms. Η εταιρεία εμφάνιζε συσσωρευμένες ζημιές της τάξεως των 300 εκατ. ευρώ, ενώ το 2013, οπότε δημοσιοποιήθηκαν οι τελευταίες οικονομικές καταστάσεις, παρουσίασε κύκλο εργασιών 25,8 εκατ. ευρώ (από 39,7 εκατ.), ζημιές 21,7 εκατ. ευρώ, αρνητικά ίδια κεφάλαια 75,8 εκατ. ευρώ και συνολικές υποχρεώσεις 102,9 εκατ. ευρώ. Υπήρξε η πρώτη εταιρεία που έφερε, πριν από περίπου επτά χρόνια, το triple play (συνδυασμένες υπηρεσίες τηλεφωνίας, διαδικτύου και οπτικοακουστικού περιεχομένου) στην Ελλάδα. Ωστόσο, η πρωτιά αυτή δεν εξασφάλισε τη μετέπειτα πορεία της.

Έτσι, τη χρήση του 2010, περίπου τρία χρόνια μετά το πάρτι του Νοεμβρίου 2007 στο κέντρο «Χάραμα» για τη συμπλήρωση πελατειακής βάσης 50.000 συνδρομητών, η εταιρεία εμφάνισε αρνητικά ίδια κεφάλαια 18 εκατ. ευρώ και συσσωρευμένες ζημιές άνω των 100 εκατ. ευρώ.

Παράλληλα, η συνδρομητική της βάση από το 2011 μέχρι το «λουκέτο» ήταν σταθερά μειούμενη, ενώ το τρίτο τρίμηνο του 2012 βρέθηκε κάτω από το όριο των 100.000 πελατών.

Σούπερ μάρκετ Ατλάντικ

Η Ατλάντικ, η πέμπτη μεγαλύτερη αλυσίδα σούπερ μάρκετ της χώρας, πριν κλείσει, βυθίστηκε επίσης υπό το βάρος των δανειακών υποχρεώσεων, οδηγώντας στην ανεργία περισσότερους από 3.000 εργαζομένους και προκαλώντας ζημίες σε 1.500 και πλέον προμηθευτές.

Καθοριστικής σημασίας ήταν και η κόντρα ανάμεσα στους βασικούς μετόχους, την οικογένεια Αποστόλου και την οικογένεια Λαουτάρη, στη διάρκεια της οποίας εκτοξεύθηκαν εκατέρωθεν σκληρές κατηγορίες. Μάλιστα, η διαμάχη των δύο πλευρών έφθασε μέχρι το ελληνικό Κοινοβούλιο.

Κατσέλης

Η οικονομική κρίση, η έλλειψη ρευστότητας και η συρρίκνωση των μεριδίων αγοράς οδήγησαν σταδιακά στο κλείσιμο ενός από τα κυρίαρχα brand στον κλάδο των τροφίμων. Οι δύο κύριες οικογένειες-μέτοχοι της εταιρείας (Δαυίδ-Λεβέντης) είχαν απευθυνθεί για βοήθεια σε τράπεζες και βασικούς μετόχους, χωρίς ωστόσο να καταφέρουν να λάβουν την απαραίτητη χρηματοδότηση.

Λόγω της κρίσης η εταιρεία δεν κατάφερε να αποκτήσει τα αναγκαία κεφάλαια, γεγονός που προκάλεσε πολύ μεγάλη καθυστέρηση στην εφαρμογή των διαρθρωτικών μέτρων και στον εφοδιασμό της με την απαιτούμενη για τη λειτουργία της ρευστότητα.


Με άλλα λόγια, παρά τον όγκο των διατεθέντων κεφαλαίων, το γεγονός ότι τα κεφάλαια αυτά δόθηκαν σταδιακά και με καθυστερήσεις, σε συνδυασμό με τη διεθνή κρίση (μεγάλη αύξηση τιμών σίτου/αλεύρων) και την παρατεταμένη ύφεση στην ελληνική αγορά, είχε ως αποτέλεσμα να μην αποφευχθεί η συρρίκνωση της παραγωγής, που με τη σειρά της οδήγησε σε μη εφοδιασμό της αγοράς με προϊόντα της εταιρείας και απώλεια πωλήσεων. Αποτέλεσμα ήταν η επιχείρηση να στερηθεί του απαραίτητου κεφαλαίου κίνησης.


Πηγή : zougla.gr
Share this article :

Δημοσίευση σχολίου

 

Copyright © 2012 - 2018. newsontime.gr

powered by Blogger